Przejdź do treści
Kości i ołówek

Generatory · · 12 min czytania

100 imion i haczyków dla NPC-ów w słowiańskim fantasy

Sto gotowych postaci: imię, kim jest, i jeden haczyk, który da się zagrać w minutę od wylosowania. Rzucasz stoma kostkami albo czytasz po kolei. Wszystko autorskie, do postawienia na twoim stole bez pytania mnie o zgodę.

Rozłożony na stole zwój z rzędami odręcznie spisanych imion, obok kałamarz, obsadka i kilka kostek

Trzeci strażnik z rzędu nie może nazywać się Bartek. Czwarty tym bardziej. Ta lista powstała, bo moja własna kartka z imionami rozrosła się przez dwanaście lat prowadzenia do stu pozycji i uznałem, że szkoda jej trzymać w szufladzie.

Każdy wiersz ma trzy rzeczy: imię, kim ta osoba jest i haczyk — jedno zdanie, w którym siedzi coś, czego ta postać chce, i coś, co ukrywa. To nie są statystyki. To są ludzie, którzy o czymś wiedzą, czegoś się boją albo coś kombinują, i dlatego da się ich zagrać od razu, bez przygotowania.

Jak z tego korzystać przy stole

Trzy sposoby, wszystkich używam.

  • Rzut. Potrzebujesz kogoś, kogo nie przewidziałeś — poborcy myta, przypadkowej szynkarki, kogoś, kto zaczepia drużynę na trakcie. Rzuć setką (albo dwoma kośćmi k10, jedna dziesiątki, druga jedności) i weź, co wypadnie. Haczyk podpowie ci, o co ta postać zagra.
  • Podmiana. Masz w notatkach bezbarwnego „strażnika przy bramie". Zajrzyj tu, znajdź strażnika i podmień. Nagle ma powód, dla którego przepuścił kogoś, kogo nie powinien.
  • Zasiew. Przed kampanią wybierz pięć postaci, których haczyki się zazębiają, i rozstaw je w jednej okolicy. Zaginiona dziewczynka, sołtys, który kieruje poszukiwania w złą stronę, świadek, który boi się mówić — masz zawiązek intrygi, zanim gracze cokolwiek zrobią.

O imionach

Imiona są zlepkiem staropolskich imion dwuczłonowych (Bogusz, Świętopełk, Dobrawa), przezwisk od cechy lub zawodu (Kulawa Hanka, Chwalisz Młynarczyk) i imion, które po prostu dobrze brzmią przy stole. Nie trzymają się żadnej epoki ani żadnego istniejącego settingu. Jeśli grasz w coś, co ma własną konwencję nazewniczą, przycinaj bez litości — lista ma ci oszczędzić paniki, a nie narzucić styl.

Tabela

k100ImięKto toHaczyk
001 Bogusz Kruk sołtys nadrzecznej wsi Organizuje poszukiwania zaginionej dziewczynki i kieruje wszystkich na północ. Dziewczynka jest na południu i on o tym wie.
002 Stara Rózga zielarka spod lasu Leczy za darmo, ale każdemu każe zostawić jedną rzecz, którą lubi. Ma pół izby takich rzeczy i nie chce powiedzieć po co.
003 Chwalisz Młynarczyk syn młynarza, dłużnik Winien pieniądze wszystkim w promieniu dwóch dni drogi. Jest przy tym tak sympatyczny, że nikt nie chce być pierwszym, który go przyciśnie.
004 Wojna Kowalówna córka kowala Nosi młot ojca, choć jej nie kazał. Kuje po nocach coś, czego nie pokazuje, i nie pozwala nikomu wejść do kuźni po zmroku.
005 Ojciec Sędziwój wiejski kapłan Wie o wszystkich wszystko, bo wszyscy mu się spowiadają. Sam nie wierzy już od dwóch zim i to jest jedyna rzecz, której nikomu nie powiedział.
006 Milena Przybłęda kobieta znikąd Przyszła zeszłej jesieni bez niczego. Płaci srebrem bitym w mennicy, której nie ma na żadnej mapie po tej stronie gór.
007 Zbrocha Wilczy Ząb stary myśliwy Zna las lepiej niż własną izbę. Od trzech lat nie chodzi w jego północną część i nie chce powiedzieć dlaczego, nawet za pieniądze.
008 Kulawa Hanka szynkarka pod Trzema Wiadrami Wie, kto w miasteczku sypia z kim i kto komu ile winien. Sprzedaje to za dzban miodu, ale tylko temu, kto ją najpierw wysłucha.
009 Racibor z Grabowa poborca myta Bierze mniej, niż mu wolno, i skrupulatnie to zapisuje. Zbiera dowody na własnego przełożonego i szuka kogoś, komu może je przekazać.
010 Dobrawa Siwa akuszerka Odebrała porody połowy wsi. Pamięta, które dziecko urodziło się z czymś, o czym rodzice kazali jej milczeć.
011 Ostoja Kmieć gospodarz na trzech włókach Zginęła mu krowa i nikt go nie słucha, bo wszyscy zajmują się większą sprawą. Jego krowa jest kluczem do tej większej sprawy.
012 Świętopełk Zając grajek wędrowny Śpiewa pieśń o zbrodni, która wydarzyła się dwa tygodnie temu i o której nie mógł jeszcze słyszeć.
013 Niegosława Cicha praczka na rzece Wyławia rzeczy, które rzeka niesie z góry. Ma w skrzyni pod łóżkiem pierścień, który ktoś bardzo chciałby odzyskać.
014 Domarad Szczerbaty przewoźnik przez bród Przewiezie każdego, ale po zmroku żąda potrójnej ceny i nie tłumaczy się z tego. Płacił kiedyś za to, że przewiózł kogoś za darmo.
015 Ludmiła Wdowa wdowa po kupcu Prowadzi interes męża lepiej, niż on prowadził. Trzech miejscowych rajców uważa, że to nie wypada, i szuka na nią haka.
016 Jaromir Bez Palca najemnik po służbie Nie bierze już zleceń zbrojnych. Weźmie się za wszystko inne, byle nie musiał nikogo zabijać — i nikomu nie mówi, dlaczego.
017 Krzesimir Zdun zdun, stawia piece W każdym piecu, który postawi, zamurowuje kartkę z imieniem. Kiedy dom płonie, on się o tym dowiaduje pierwszy.
018 Sulisława Rudowłosa tkaczka Tka wzory, których nikt jej nie nauczył. Twierdzi, że je śni, i że we śnie ktoś jej dyktuje.
019 Wszebor Kaleka dziad proszalny pod bramą Widzi wszystkich, którzy wchodzą i wychodzą, i pamięta twarze. Sprzeda tę wiedzę, ale tylko za jedzenie, nigdy za pieniądze.
020 Radomiła Zbiegła nowicjuszka, która uciekła z klasztoru Ukrywa się we wsi jako parobek. Umie czytać i pisać, co ją zdradzi szybciej niż cokolwiek innego.
021 Gniewomir Sęk karczmarz przy trakcie Ma w piwnicy dwie beczki, których nikomu nie nalewa. Nie są z winem.
022 Cichosława Pogodna dziewczyna z młyna Przewiduje pogodę bezbłędnie i wszyscy to lekceważą. Wie o czymś, co nadchodzi z zachodu, i nikt jej nie słucha.
023 Przybysław Garbaty garbarz za rogatkami Śmierdzi tak, że nikt z nim nie rozmawia dłużej niż chwilę. Dzięki temu słyszy rzeczy, o których ludzie mówią przy nim swobodnie.
024 Mścisława Sowa wróżbitka na jarmarku Wróży za miedziaka i większość z tego zmyśla. Raz na jakiś czas mówi coś, co się sprawdza, i to ją przeraża.
025 Dalebor Kruczy kat miejski Zna anatomię lepiej niż każdy medyk w promieniu tygodnia drogi. Leczy potajemnie, bo oficjalnie nie wolno mu tknąć żywego.
026 Wisława Karczmarzówna córka karczmarza Podsłuchuje wszystko i wszystko rozumie. Chce wyjechać i sprzeda każdą informację, która zbliży ją do wyjazdu.
027 Siemowit Grosz lichwiarz Nikomu jeszcze nie połamał nóg. Zamiast tego kupuje długi i czeka, aż dłużnik będzie potrzebny do czegoś innego niż pieniądze.
028 Bogna Krasna córka rajcy Ma wyjść za człowieka, którego nie zna. Zbiera pieniądze na ucieczkę i szuka kogoś, kto ją wyprowadzi za mury.
029 Trzebiesław Zgrzyt bednarz Zbił trumnę, której nikt nie zamawiał, i trzyma ją w warsztacie. Mówi, że wie, dla kogo.
030 Marena spod Wierzby guślarka Ludzie chodzą do niej po ciemku i nikt się do tego nie przyzna. Bierze zapłatę w tajemnicach, nie w srebrze.
031 Unisław Bosy pastuch Widzi z pagórka całą dolinę i nudzi się śmiertelnie. Zapamiętał każdy wóz, który przejechał traktem w ostatnim miesiącu.
032 Żelisława Kruk kupcowa objazdowa Wozi towar między trzema miasteczkami i wie o nich więcej niż ich burmistrzowie. Nigdy nie nocuje dwa razy w tym samym miejscu.
033 Bolebor Głuchy dzwonnik Nie słyszy prawie nic i wszyscy o tym wiedzą. Czyta z ruchu warg i nikt o tym nie wie.
034 Częstawa Igła szwaczka Szyje dla całego miasteczka i zna każdą sylwetkę. Rozpozna człowieka po sposobie, w jaki nosi płaszcz, nawet z tyłu i po ciemku.
035 Nasław Smolarz smolarz z gęstwiny Mieszka sam w lesie od ośmiu lat. Coś w tym lesie zna go i omija jego mielerz, a on udaje, że nie zauważył.
036 Ostrogniewa Ruda przywódczyni bandy dzieciaków Ma czternaście lat i pod sobą siedmioro młodszych. Wie o mieście więcej niż straż i sprzeda to za obietnicę bezpieczeństwa dla swoich.
037 Wojsław Krzywousty strażnik przy bramie Przepuszcza za łapówkę i robi to od lat. Ostatnio przepuścił kogoś, kogo nie powinien, i teraz nie śpi po nocach.
038 Dobiegniewa Sowia skrybka w kancelarii grodzkiej Przepisuje dokumenty i pamięta wszystkie. Jeden z nich był fałszywy i wie który.
039 Kazimir Grabarz grabarz Kopie doły i zauważa rzeczy, których nie powinno być w trumnach. Zaczął prowadzić własny spis i boi się, że ktoś go znajdzie.
040 Lubomira Cisawa hodowczyni koni Jej konie są najlepsze w okolicy i nie sprzeda ich nikomu, kogo nie polubi. Testuje kupców w sposób, którego nie zdradza.
041 Jarogniew Bielmo ślepy pieśniarz Widzi na jedno oko lepiej, niż udaje. Ślepota to jego najlepszy interes i najlepsza kryjówka.
042 Krasomiła Bosa sierota na służbie w karczmie Ma dwanaście lat i pamięta twarz człowieka, który spalił jej dom. Czeka, aż wejdzie do tej karczmy, i będzie czekać, ile trzeba.
043 Sobiesław Ciężki rzeźnik Największy człowiek w miasteczku i najłagodniejszy. Kiedyś zrobił coś strasznego i wszyscy udają, że o tym nie pamiętają.
044 Wierzchosława Szara przełożona przytułku Utrzymuje przytułek z pieniędzy, których pochodzenia nikt nie sprawdzał. I bardzo dobrze, bo pochodzą stamtąd, skąd nie powinny.
045 Dziwisz Sroka paser Kupi wszystko i nie zapyta skąd. Ma zasadę, której nigdy nie złamał: nie tyka rzeczy zabranych umarłym.
046 Zbysława Kruczek złodziejka kieszonkowa Kradnie, ale oddaje, jeśli ofiara ją rozpozna i zawoła po imieniu. Traktuje to jak grę i przegrywa z godnością.
047 Miłosz Szczerbaty flisak Spławia drewno w dół rzeki i wraca pieszo. Zna każdą przystań, każdą mieliznę i każdy trup, który wypłynął w tym roku.
048 Bratumiła Gęsia hodowczyni gęsi Jej gęsi wrzeszczą na każdego obcego i to jest lepszy system alarmowy niż straż. Ktoś jej ostatnio otruł trzy sztuki.
049 Radzim Kołodziej kołodziej Naprawia koła i zapamiętuje herby na wozach. Widział ostatnio herb, którego nie powinno tu być, i nie wie, komu to powiedzieć.
050 Gościsława Miodna bartniczka Chodzi po barciach w głąb puszczy dalej niż ktokolwiek. Wie o polanie, na której nic nie rośnie, i nie chce o niej mówić.
051 Sulimir Chudy pisarz najemny na jarmarku Pisze listy za tych, którzy nie umieją. Przez jego ręce przeszła połowa cudzych tajemnic w miasteczku.
052 Wielisława Zimna zarządczyni dworu Prowadzi cały majątek pod nieobecność pana. Pan nie wraca już od dwóch lat i ona zaczyna się bać, że wróci.
053 Kalina Lipowa znachorka we dworze Leczy panią domu z choroby, której pani domu nie ma. Obie o tym wiedzą i obie to podtrzymują.
054 Mirosław Grzebień balwierz Goli, wyrywa zęby i wysłuchuje. Przy goleniu ludzie mówią rzeczy, których nie powiedzieliby księdzu.
055 Nieznamira dziewczyna bez imienia Nikt nie wie, jak się nazywa, bo nie mówi. Rysuje. Rysunki są dokładne, aktualne i pokazują rzeczy, których nie mogła widzieć.
056 Świętosław Kadź browarnik Nie zapłacił myta i dlatego w karczmie nie ma piwa. Cała okolica jest wściekła i nikt nie pyta, dlaczego nie zapłacił.
057 Ludomir Popiół człowiek, którego dom spłonął Śpi teraz w stodole u obcych. Wie, kto podpalił, i nie powie, bo tamten trzyma coś, co jest mu droższe niż dom.
058 Bratysława Kośna żniwiarka najemna Chodzi od gospodarstwa do gospodarstwa przez trzy powiaty. Zna rozkład pól, płotów i psów w każdym z nich.
059 Wojciech Kulas konował Leczy konie i bydło. Umie też leczyć ludzi, ale nie wolno mu, więc robi to nocą, po cichu i za pół ceny.
060 Gniewosz Popręg stajenny w zajeździe Rozpozna każdego konia, którego raz oporządzał. Widział wczoraj konia, który miał zdechnąć rok temu.
061 Świetlana Wodna córka rybaka Pływa lepiej niż ktokolwiek nad tą rzeką. Wyciąga z wody rzeczy i ludzi, i nie zawsze zgłasza to, co wyciągnie.
062 Namysław Rachuba rachmistrz kupiecki Liczy cudze pieniądze i nie ma własnych. Znalazł w księgach dziurę i musi zdecydować, czy ją zgłosi, czy w nią wejdzie.
063 Dobrosława Ostra przełożona cechu tkaczy Trzyma cech żelazną ręką i broni go przed obcymi. Jej własna córka pracuje dla konkurencji zza rzeki.
064 Chwalibóg Zębaty przemytnik Przewozi towar pod dnem wozu z sianem. Ostatnio przewiózł coś, o czym nie wiedział, i teraz szuka kogoś, kto mu to wytłumaczy.
065 Rusłana Głogowa karczmarka na rozstajach Jej karczma stoi tam, gdzie nikt nie chce mieszkać. Nigdy jej nie okradziono i nie chce powiedzieć, czym za to płaci.
066 Ziemowit Krótki chłopak na posyłki Zna wszystkie skróty w mieście, także te przez cudze podwórka. Za miedziaka zaprowadzi wszędzie, także tam, gdzie nie należy.
067 Jarosława Popielata kucharka we dworze Gotuje dla dwudziestu osób i wie, kto czego nie tknie. Zauważyła, że pan od miesiąca nie jada niczego, czego ona sama wcześniej nie spróbowała.
068 Wszemił Gliniany garncarz Robi naczynia, które trzymają wodę zimną w upał. Nie zdradza jak i trzech kupców z miasta chce mu to wydrzeć.
069 Miłosława Cierń ogrodniczka klasztorna Zna każdą roślinę w ogrodzie i połowę z nich zna także po drugiej stronie muru, gdzie rosną te trujące.
070 Boguchwał Wół woźnica Wozi ludzi i towary od dziesięciu lat po tym samym trakcie. Wie, w którym miejscu wóz zawsze grzęźnie i kto na tym zarabia.
071 Rada Kaszlawa stara służąca Pracuje w tym domu od czterdziestu lat i pamięta trzy pokolenia. Umiera i chce komuś to wszystko przekazać, zanim odejdzie.
072 Bezprym Kość dezerter Uciekł z chorągwi i żyje pod fałszywym imieniem. Jest najlepszym szermierzem w okolicy i modli się, żeby nikt tego nie zauważył.
073 Wolimira Szept szeptucha Odczynia i zamawia. Połowa tego nie działa, druga połowa działa, a ona sama nie wie, która jest która.
074 Dobiesław Ryś gajowy Łapie kłusowników i puszcza ich, jeśli mają dzieci. Ktoś w końcu to zauważył i teraz go szantażuje.
075 Zdziesława Mała karlica, sztukmistrzyni Występuje na jarmarkach, a ludzie mówią przy niej jak przy meblu. Zna sekrety trzech miast i handluje nimi ostrożnie.
076 Sławomir Kadłub szewc Robi buty i rozpoznaje ślady. Widział na rynku odcisk buta, którego nie robi nikt w tym kraju.
077 Bożysława Chmura żebraczka udająca ślepą Siedzi pod kościołem i widzi wszystko. Odda tę wiedzę tylko temu, kto zapyta ją o imię.
078 Włodzimir Bury psiarczyk Jego psy nie szczekają na jednego z mieszkańców miasteczka i on nie wie dlaczego, ale to go dręczy.
079 Ksenia Zaleska przybysz ze wschodu, kupcowa Mówi z akcentem i płaci uczciwie. Miejscowi jej nie ufają, a ona zbiera dowody na to, kto rozpuszcza o niej plotki.
080 Domosław Piec piekarz Wstaje przed świtem i widzi miasto, kiedy nikogo nie ma na ulicach. Widuje jedną osobę regularnie i nikomu o tym nie mówił.
081 Racisława Sierp wójtowa Rządzi wsią przez męża i wszyscy o tym wiedzą oprócz męża. Boi się dnia, w którym on się zorientuje.
082 Ninogniew Krzem kamieniarz Kuje nagrobki i płyty. Zamówiono u niego płytę z datą, która jeszcze nie nadeszła.
083 Lubosława Pióro nauczycielka w miejskiej szkółce Uczy dwadzieścioro dzieci i zna ich rodziców od podszewki. Jedno z dzieci przychodzi z siniakami i nikt nie chce jej wysłuchać.
084 Wróbel chłopak bez nazwiska, kieszonkowiec Ma dziesięć lat i jest szybszy niż ktokolwiek. Ukradł coś, czego nie da się sprzedać, i teraz się tego boi.
085 Przybysława Nić hafciarka Haftuje herby i zna je wszystkie. Zauważyła, że jeden ród zaczął używać znaku, do którego nie ma prawa.
086 Gostomir Kadzidło kościelny Otwiera i zamyka kościół. W zeszłym tygodniu ktoś był w środku po zamknięciu i nic nie zginęło.
087 Halina Krucza karczmarka w dzielnicy portowej Wynajmuje pokoje na godziny i nie pyta o nic. Ma pod deską spis wszystkich, którzy kiedykolwiek u niej byli.
088 Stojgniew Twardy przywódca straży miejskiej Uczciwy, twardy i nieprzekupny. Jego brat jest największym paserem w mieście i on o tym wie od pół roku.
089 Świętomira Rosa dziewczyna, która wróciła Zaginęła trzy lata temu i wróciła w zeszłym miesiącu. Nie umie powiedzieć gdzie była i nie starzeje się tak jak inni.
090 Bolesta Kadź żupnik solny Zarządza składem soli i kradnie z niego od lat. Jest z tego powodu tak nieszczęśliwy, że wystarczy jedno pytanie, żeby pękł.
091 Wojmiła Sowa zielarka na przedmieściu Sprzedaje wywary od bólu głowy. Jeden z jej stałych klientów kupuje ich dziesięć razy więcej, niż potrzeba jednemu człowiekowi.
092 Radoch Kulawy weteran spod Wielkiego Brodu Opowiada o bitwie tak, jakby w niej był. Nie był. Był gdzie indziej i to jest cała jego tajemnica.
093 Cieszymir Krąg kartograf Rysuje mapy dla kupców. Na jednej ze starych map ma zaznaczone miejsce, którego dziś nie ma w terenie.
094 Bogusława Nocna położna z przedmieścia Wzywana do porodów o każdej porze. Zna każdy zaułek nocą i każdego, kto się o tej porze kręci.
095 Zbygniew Szron rybak spod lodu Łowi zimą przez przeręble. Wyciągnął w tym roku dwie rzeczy, których nie zgłosił, i obie leżą u niego w komórce.
096 Więcesława Igła medyczka miejska Jedyna osoba w mieście, która umie zszyć ranę. Zszywała ostatnio ranę, którą mógł zadać tylko ktoś bardzo bliski rannemu.
097 Damian Bez Cienia wędrowny kaznodzieja Mówi rzeczy, które ludziom się podobają, i zbiera na cel, którego nie precyzuje. Nie jest oszustem, i to jest w tym najtrudniejsze.
098 Rościsława Pręga ujeżdżaczka Ujeżdża konie nie do ujeżdżenia. Ma jednego, do którego nie podchodzi, i trzyma go z litości.
099 Wit Węgielny chłopak z kopalni Schodzi pod ziemię od dwunastego roku życia. Słyszał tam stukanie, które nie było stukaniem kilofa, i od tygodnia nie chce zejść.
100 Barbara Gruba właścicielka łaźni Ludzie przychodzą do niej nadzy i bez broni, więc mówią więcej. Wie, kto ma jakie blizny, i to jest wiedza warta więcej niż złoto.

Co z tym dalej

Haczyk to nie fabuła, tylko jej zaczątek. Kiedy postać wejdzie do gry, zadaj sobie jedno pytanie: co się stanie, jeśli gracze nie zareagują? Odpowiedź na to pytanie zamienia wiersz z tabeli w żywy fragment świata, który toczy się dalej bez nich. O tym, jak przygotowywać takie sytuacje zamiast gotowych scenariuszy, pisałem osobno.

Jeśli któryś z tych NPC-ów pojawi się u ciebie i zrobi się z niego coś, czego się nie spodziewałem — napisz. Najlepsze historie z tego bloga zaczynają się od cudzego „poprowadziłem inaczej".

  • generator NPC
  • słowiańskie fantasy
  • tabela losowa
  • imiona
  • haczyki fabularne

Tomek Wierzba

Bibliotekarz z Lublina. Prowadzę sesje od piętnastu lat, głównie dla jednej drużyny, w której dwie osoby znam z podstawówki. Więcej o mnie.